Jałowość i chirurgia stomatologiczna

15/04/2020

Sterylne pole operacyjne w chirurgii stomatologicznej

Artykuł autorstwa dr Gema Maeso

Każda operacja wiąże się z wykonaniem nacięcia lub rany operacyjnej, która może zostać zainfekowana przez mikroorganizmy pokrywające powierzchnie w obrębie sali operacyjnej. Zastosowanie prawidłowej aseptycznej techniki chirurgicznej pozwala zminimalizować ryzyko zakażenia spowodowane obecnością bakterii, które normalnie nie żyją w jamie ustnej. Poniżej opisane zostały poszczególne etapy wymagane przy wykonywaniu techniki aseptycznej, od procedury wstępnego mycia rąk, fartucha i rękawic po przygotowanie pola operacyjnego.

Wykonanie prawidłowej techniki aseptycznej nie tylko zapobiegnie zakażeniu rany operacyjnej, ale także ochroni pacjenta i nas samych przed zakażeniem krzyżowym.

Operacje stomatologiczno-implantacyjne i opracowanie protokołu aseptycznego

Powierzchnie, które nas otaczają, pokryte są drobnoustrojami, które mogą zanieczyścić ranę operacyjną podczas operacji i spowodować zakażenie. Narażenie nie dotyczy tylko wykonywanej operacji. Mikroorganizmy mogą również powodować różne infekcje krzyżowe między pacjentami oraz od pacjenta do lekarza i na odwrót.

Wraz z wynalezieniem implantów techniki aseptyczne są stopniowo wprowadzane również w branży stomatologicznej. Ze względu na fakt, że w jamie ustnej znajduje się wiele bakterii, nie można mówić w stomatologii o tym, że pole operacyjne jest całkowicie aseptyczne, gdy je tworzymy.

W tym przypadku będziemy mówić o jałowości względnej, ponieważ ślina z definicji zawiera bakterie jamy ustnej. Różnica pomiędzy warunkami „sterylnymi” a „czystymi” była przedmiotem dyskusji w dziedzinie chirurgii jamy ustnej i stanowi pewien paradoks w implantologii jamy ustnej: Osteointegrowane implanty stomatologiczne, które są umieszczane w środowisku pełnym bakterii, mają wskaźnik powodzenia 98,9 i 100%, co jest podobne do implantów umieszczanych w prawie sterylnym środowisku podczas artroplastyki. Jeśli jednak porównamy je do mocowań przezśluzówkowych, które przechodzą przez błonę śluzową jamy ustnej i łączą naskórek ze środowiskiem wewnętrznym, wówczas wskaźnik powodzenia spada do 77%. Dlaczego więc te implanty mają znacznie wyższy współczynnik powodzenia w przypadku stosowania w jamie ustnej, w porównaniu ze słabym wskaźnikiem powodzenia tych implantów w przypadku stosowania w innych częściach ciała? Początkowo przypisywano to antybakteryjnym właściwościom śliny, później jednak sugestia ta została odrzucona, ponieważ ślina jest głównym medium adhezji bakterii. Płyn dziąsłowy również został wykluczony jako przyczyna niskiego wskaźnika powodzenia, ponieważ ma podobny skład do surowicy krwi.

Pierwszą przyczyną wysokiego wskaźnika powodzenia implantów w jamie ustnej jest zdolność tkanek jamy ustnej do szybkiego gojenia się w porównaniu z innymi tkankami. Po drugie, układ odpornościowy jamy ustnej charakteryzuje się wysoką tolerancją. W ranach operacyjnych w obrębie jamy ustnej zaangażowanych jest mniej komórek zapalnych (tj. mniejsza liczba neutrofili, makrofagów i limfocytów T w porównaniu z ranami operacyjnymi na skórze). Oznacza to, że istnieje mniejsza reakcja zapalna, co może tłumaczyć ten wskaźnik powodzenia (1,2).

W 1993 roku Scharf i Tarnow przeprowadzili badania, w których porównali wskaźniki powodzenia osteointegracji implantów stomatologicznych umieszczonych w warunkach sterylnych z warunkami czystymi. Różnica we wskaźnikach powodzenia nie była statystycznie istotna. Nie oznacza to jednak, że operacja może być wykonana przy użyciu dowolnej metody.

Zakażenia mogą wystąpić w odontologii i mogą zagrażać żywotności implantu lub etapowi pooperacyjnemu. (3).

Biorąc pod uwagę, że w dzisiejszych czasach doniesienia o niewłaściwych praktykach są dość powszechne, wysoce wskazane jest przeprowadzenie zabiegu chirurgicznego w jak najbardziej aseptycznym środowisku.

Ponadto łatwo jest stworzyć sterylne pole operacyjne. Jeśli powierzchnia implantu dotyka skóry pacjenta lub jakiejkolwiek innej zanieczyszczonej powierzchni podczas wprowadzania, należy go usunąć. Ze względu na wysoką cenę implantów, należy unikać takich sytuacji. Dzięki zastosowaniu sterylnego pola i dokumentowaniu oraz przestrzeganiu procedury można uniknąć takich problemów przy minimalnym czasie przygotowania. (4).

Zakażenia krzyżowe i technika aseptyczna

Musimy podkreślić znaczenie infekcji krzyżowych. Im większa jest powierzchnia pokryta sterylnymi serwetami, tym mniejsze są szanse na skażenie. Ze względu na obecność rany operacyjnej, mikroorganizmy łatwo rozprzestrzeniają się od pacjenta do środowiska, co może doprowadzić do zakażenia następnego pacjenta lub nawet lekarza.

Wielu powikłań śród- i pooperacyjnych można by uniknąć dzięki zastosowaniu prawidłowej techniki aseptycznej.

Podczas zabiegu operacyjnego, w którym stosowane są sterylne biomateriały, po wprowadzeniu implant reaguje, tworząc film i odpowiedź immunologiczną na ten biomateriał. W zależności od właściwości fizycznych i chemicznych materiału, bakterie mogą w mniejszym lub większym stopniu przylegać. Wzrost mikroorganizmów może prowadzić do dojrzewania biofilmu i powstawania trudnych do wyeliminowania za pomocą antybiotyków infekcji. (5,6).

Jednym z dostępnych narzędzi do kontroli bakterii w ekosystemie jamy ustnej są środki antyseptyczne. Antyseptyk to substancja, która jest w stanie zniszczyć dużą liczbę bakterii na żywej tkance, nie uszkadzając jej ani nie powodując zmian chorobowych. Chlorheksydyna okazała się najskuteczniejszym środkiem antyseptycznym w stomatologii ze względu na swoją skuteczność i znaczenie. Wykazano, że płyn do płukania jamy ustnej zawierający chlorheksydynę zapobiega bakteriemii pooperacyjnej, jeśli był stosowany przed zabiegiem (6).

W przypadku stosowania przedoperacyjnego udowodniono, że antybiotyki zapobiegają występowaniu zakażeń pooperacyjnych. W badaniu porównującym stosowanie 500 mg, 1 g, 2 g i 3 g amoksycyliny przedoperacyjnej cztery razy dziennie przez dwa dni w porównaniu z placebo (brak antybiotyku) wykazano, że ryzyko zakażenia pooperacyjnego jest znacznie niższe, jeśli pacjenci są poddawani premedykacji w przeciwieństwie do braku antybiotyków. Nie stwierdzono istotnych statystycznie różnic w zakresie stosowania antybiotyków pooperacyjnych. (7).

Jak przygotować salę operacyjną do operacji stomatologicznych?

Podczas wykonywania zabiegu należy ograniczyć do minimum liczbę mikroorganizmów w środowisku otaczającym pacjenta. Aby tego dokonać, należy przygotować sterylne pole. Przedmiot uznaje się za sterylny, jeżeli istnieje prawdopodobieństwo, że nie więcej niż jeden na milion żywych mikroorganizmów przetrwał proces sterylizacji, tj. jego poziom zapewnienia sterylności (SAL) wynosi maksymalnie 10-6. (8)

Przygotowując się do operacji, salę należy podzielić na dwie części:

 OBSZAR STERYLNY: Miejsce, gdzie będzie znajdował się sterylny materiał i pielęgniarki chirurgiczne, gdzie będzie fotel, na którym zostanie posadzony pacjent i gdzie będą stosowane serwety sterylne. W miejscu tym będzie dostępny stół przykryty sterylnym polem, na którym umieszczone zostaną narzędzia chirurgiczne i zestaw. Personel pracujący w tym obszarze musi przed wejściem do niego wykonać procedurę chirurgicznego mycia rąk. Pomimo stosowania sterylnych rękawic, konieczne jest prawidłowe mycie rąk.

Standardowo obecna jest asystentka usług sterylnych, a w większych praktykach może być również obecna pielęgniarka chirurgiczna. Asystentka usług sterylnych jest odpowiedzialna za umieszczenie materiału na stole operacyjnym i założenie obłożenia chirurgicznego. Pielęgniarka chirurgiczna to osoba, która musi mieć dobry kontakt z chirurgiem, ponieważ to ona będzie podawała narzędzia chirurgiczne we właściwej kolejności przebiegu zabiegu, a także wiertła stomatologiczne i inny sprzęt wymagany do zabiegu.

 OBSZAR NIESTERYLNY: Ten obszar jest otoczony wyimaginowaną linią. Niesterylny personel i pielęgniarki pomagające będą w tym obszarze. Rolą personelu niesterylnego jest pomoc personelowi sterylnemu w umyciu rąk i założeniu fartucha chirurgicznego. Jest on również odpowiedzialny za otwieranie materiału w polu operacyjnym i przenoszenie pacjenta w czepku chirurgicznym i obuwiu w pole operacyjne. Oczyszcza on okolice okołouste i dostarcza chlorheksydynę do płynu do płukania ust.

Przygotowanie do operacji

Sala wybrana do operacji:

  • musi zostać wcześniej całkowicie oczyszczona środkiem dezynfekującym, a blaty powinny być możliwie jak najbardziej puste.
  • powinna znajdować się możliwie jak najdalej od ruchu pacjentów i personelu niechirurgicznego.
  • drzwi muszą być zamknięte, aby zapobiec cyrkulacji aerozoli, które mogłyby zanieczyścić ranę operacyjną.

Personel, który będzie przebywał na sali musi nosić odpowiedni strój (bawełniane stroje chirurgiczne o prostym kroju), odpowiednie obuwie, czepek chirurgiczny (zakrywającą wszystkie włosy), okulary ochronne i maskę.

 Zegarki, pierścionki i bransoletki należy zdjąć przed rozpoczęciem zabiegu. Jeżeli na dłoniach znajdują się rany, należy je zabezpieczyć wodoodpornym plastrem. Przed wejściem na salę personel musi założyć obuwie chirurgiczne, czepek i maskę. Maskę należy umieścić na grzbiecie nosa z okularami ochronnymi lub przyłbicą ochronną na górze.

Ważne jest, aby przed operacją cały materiał, który ma zostać użyty w trakcie jej trwania, został już wcześniej przygotowany. Pisemne protokoły eliminują ryzyko zapomnienia o czymkolwiek w ostatniej chwili. Oprócz wszystkich wymaganych elementów wyposażenia, narzędzi chirurgicznych i biomateriałów, konieczne jest przygotowanie wszystkich materiałów jednorazowego użytku, które będą stosowane podczas zabiegu. Poza sterylnymi serwetami, osłonami ochronnymi na przewody, wężykami irygacyjnymi, fartuchami, czepkami itp., istnieją również sterylne zestawy, które w zasadzie zawierają wszystko, co jest wymagane, eliminując ryzyko zapomnienia.

Przed wejściem na salę operacyjną należy założyć obuwie chirurgiczne, maskę, czepek i okulary. Po umyciu rąk ważne jest, aby nie dotykać niczego, co może być zanieczyszczone, dlatego tak istotne jest przygotowanie wszystkiego wcześniej. Cały opakowany materiał zostanie umieszczony w obszarze niesterylnym.

Asystent usług sterylnych zajmujący się polem sterylnym będzie przeprowadzał chirurgiczne mycie rąk. (9).

Pomimo że należy stosować rękawice, aby nie dopuścić do zanieczyszczenia, należy uwzględnić fakt, że rękawice są skuteczne tylko przez ograniczony czas. Ponadto rękawice posiadają mikropory, które w zależności od jakości produktu mogą być dużych lub małych rozmiarów. Rękawice wykonane z lateksu lub nitrylu są najlepsze pod względem jakości i czasu działania, podczas gdy rękawice winylowe mają najwięcej wad zgłaszanych ze względu na swoją strukturę, związanych z częstym pękaniem.

W badaniach nad rękawicami chirurgicznymi (które są lepszej jakości i grubsze niż te zazwyczaj używane do badań) zaobserwowano 15% mikroperforacji w ciągu 90 minut ich używania. (10, 11, 12). Oprócz ochrony pacjenta, rękawice muszą również chronić personel medyczny. W sytuacji przypadkowej perforacji należy wziąć pod uwagę, że przy użyciu rękawic tylko 50% objętości krwi w strzykawce przedostanie się do wnętrza, co zmniejsza ryzyko przeniesienia choroby. Metaanaliza nie jest statystycznie istotna, jeśli chodzi o skuteczność podwójnej lub potrójnej rękawicy w zapobieganiu infekcji krzyżowej, choć zmniejsza ryzyko wystąpienia perforacji rękawicy.

Jak myć ręce do celów chirurgicznych?

Biorąc pod uwagę powyższe, kolejnym krokiem jest zawsze mycie rąk przed zabiegiem. Badania pokazują, że mycie rąk roztworem antyseptycznym jest tak samo skuteczne, jak stosowanie wodnych roztworów alkoholu. Wśród produktów do przedchirurgicznego mycia rąk, szczotki z chlorheksydyną są bardziej skuteczne niż szczotki z jodyną powidonową (9).

Zasadniczo procedura mycia rąk polega na energicznym szorowaniu rąk roztworem mydła w celu usunięcia brudu, mikroorganizmów i komórek nabłonkowych. Ma to na celu wyeliminowanie maksymalnej ilości flory normalnej i przejściowej, aby zapobiec infekcjom w polu operacyjnym i infekcjom chirurgicznym.

Zalecenia:

Przed zabiegiem należy obciąć paznokcie. Jeśli są za długie, ich zagłębienia utrudniają dokładne umycie. Lakier na paznokciach może zawierać również małe przestrzenie, w których żyją mikroorganizmy.

Nie należy nosić pierścionków ani bransoletek, ponieważ utrudniają one umycie miejsc ich noszenia i mogą być źródłem namnażania się mikroorganizmów.

Regularnie nawilżać ręce. Nawodnienie skóry na dłoniach zwiększa jej integralność i odporność.

Istnieją cztery rodzaje mycia rąk:

  • Mycie higieniczne
  • Mycie antyseptyczne
  • Mycie roztworem na bazie alkoholu
  • Mycie chirurgiczne

Mycie higieniczne

Mycie higieniczne odbywa się z użyciem łagodnego mydła i należy je wykonać:

  • Przed rozpoczęciem wizyty.
  • Pomiędzy kolejnymi pacjentami.
  • Po skorzystaniu z toalety.
  • Przed założeniem rękawic.
  • Po dotknięciu brudnego lub zanieczyszczonego materiału.

Wykonuje się je poprzez namydlenie mydłem i szorowanie całych dłoni i przestrzeni między palcami, usuwając wszelkie zabrudzenia spod paznokci, a następnie poprzez ich dokładne spłukanie. Po wysuszeniu rąk jednorazowym ręcznikiem papierowym do suszenia rąk zakręcić kran, chwytając przez ręcznik papierowy. Nigdy nie używać rąk, ponieważ spowoduje to ponowne ich zanieczyszczenie.

Mycie antyseptyczne

Mycie antyseptyczne składa się z dwóch etapów. W pierwszym etapie przeprowadzamy mycie higieniczne w sposób opisany wcześniej, a w drugim etapie używamy środka dezynfekującego na bazie alkoholu wodnego w celu usunięcia brudu, substancji organicznych oraz mikrobioty przejściowej i stałej.

Mycie roztworem na bazie alkoholu

Mycie to jest wykonywane w miejscach, w których nie ma kranu z wodą do standardowego mycia rąk. Szorować energicznie roztworem przez 30 sekund. Jeśli ręce wyschną przed tym czasem, należy dodać więcej roztworu.

Mycie chirurgiczne

Mycie to jest wykonywane przed operacją. Ma na celu usunięcie mikrobioty przejściowej, jak i stałej.

W celu przeprowadzenia procedury mycia chirurgicznego konieczny jest kran z wodą, którym można operować za pomocą łokcia, kolana lub stopy, z odczepianą szczotką do mycia, antyseptyczna szczotka z jodyną powidonową lub chlorheksydyną (badania wykazują, że chlorheksydyna jest bardziej skuteczna) oraz dwa sterylne ręczniki. Idealnym rozwiązaniem jest użycie szczotek jednorazowych, napełnionych roztworem.

Technika

Podczas mycia rąk poziom rąk powinien zawsze znajdować się powyżej łokci. Zapobiegnie to przedostawaniu się mikroorganizmów z obszaru za łokciem na ręce, a tym samym przekroczeniu sterylnego pola.

  1. Włączyć kran i zmoczyć obie ręce aż do łokci.
  2. Nałożyć mydło na szczotkę. Po wykonaniu tej czynności należy zwilżyć szczotkę i rozpocząć szorowanie przedramion – od opuszków palców do łokcia.
  3. Powtórzyć tę sekwencję 10 razy, z wyjątkiem sekwencji mycia paznokci i łokci, którą należy powtórzyć 20 razy.
  4. Rozpocząć mycie od jednego przedramienia, szorując od opuszków palców aż do łokcia. Rozpocząć od mycia paznokci, a następnie kontynuować przez mycie palców, przestrzeni między palcami, wierzchu dłoni, wnętrza dłoni, nadgarstka, przedramienia, a następnie łokcia. Powtórzyć 20 razy. Opłukać przedramię i szczotkę i przejść do drugiego przedramienia. Powtórzyć.
  5. Na koniec opłukać oba przedramiona, zakręcić kran łokciem i dokładnie osuszyć obie ręce. Zakręcić kran przez ręcznik papierowy, bez pocierania, od opuszków palców do łokcia. (13,14)

Zakładanie sterylnej fartucha

Po umyciu rąk należy założyć fartuch. Fartuchy chirurgiczne są składane z tyłu, tak aby część niesterylna (dotykająca pleców) była pierwszą częścią, którą możemy dotknąć. Istnieją dwa sposoby zakładania fartucha.

  • Zakładając go na siebie: Otworzyć fartuch dwoma palcami i przełożyć ręce przez rękawy. Niesterylny asystent zwiąże fartuch z tyłu, ponieważ ten obszar jest uważany za niesterylny.
  • Prosząc kogoś o pomoc: Asystent usług sterylnych otworzy fartuch i założy go na drugą osobę w celu zapewnienia pomocy. Asystent pielęgniarki pomagającej zawiąże fartuch z tyłu.

Jak nosić rękawice do operacji chirurgicznej

Wejść do obszaru operacyjnego z rękami skierowanymi do góry. Niesterylny asystent otworzy pole operacyjne i rozłoży fartuch sterylny. Fartuch chirurgiczny jest wstępnie złożony na zewnątrz, aby ułatwić jego zakładanie na siebie.

Przełożyć ręce przez fartuch, nie potrząsając nim, a następnie poprosić asystenta, o jego zawiązanie z tyłu. Obszar z tyłu jest uważany za niesterylny.

Następnie otworzyć opakowanie rękawic, jak książkę, tak aby odsłonić wnętrze opakowania (zawierające rękawice). Kciukiem i palcem wskazującym, jednym szybkim ruchem wsunąć dłoń – przytrzymując krawędź rękawicy za złożony mankiet i wsunąć dłoń, pozostawiając mankiet wywrócony na dłoni. Włożyć tę rękę za fałd drugiej rękawicy, aby ją chwycić, a następnie jednym szybkim ruchem wsunąć drugą rękę w rękawicę.

Mankiet rękawicy można następnie założyć na fartuch. Upewnić się, że rękawica nie dotyka skóry na przedramieniu podczas procesu zakładania rękawic. W razie konieczności można dopasować ułożenie rękawic na palcach. Teraz można przełożyć mankiet rękawicy przez mankiet fartucha.

W tym momencie można dotykać wyłącznie przedmiotów, które są sterylne. Jest to niezwykle ważne. Nie można wykonywać takich czynności, jak regulacja maski czy dotykanie jakichkolwiek powierzchni bez konieczności ich ponownego założenia nowych rękawic. W przypadku takiej sytuacji, konieczne jest ponowne założenie nowych rękawic.

Jak przygotować sterylne pole operacyjne?

Przygotowanie pola operacyjnego. Rozpocząć od umieszczenia sterylnych serwet na powierzchni, nad której będzie wykonywana praca.

Niesterylny asystent otworzy wszystkie materiały na stanowisku z tacą Mayo. Umieścić materiał w sterylnym polu. Bez dotykania urządzenia ssącego, wprowadzić do sterylnej kaniuli chirurgicznej.

Nałożyć osłony ochronne na węże, nie dotykając niczego, co nie jest sterylne. Po wykonaniu tej czynności nie można go ponownie umieścić na normalnym uchwycie, ponieważ urządzenie ssące zostanie zanieczyszczone. Uszczelnić górną część, aby nie spadła na klej.

W celu pokrycia obszarów normalnego użytkowania, takich jak lekkie uchwyty i wiertła do implantów istnieje możliwość zastosowania przezroczystych, sterylnych folii samoprzylepnych. Umieść sterylny wężyk irygacyjny w kątnicy chirurgicznej, a niesterylny asystent podłączy ją do roztworu soli fizjologicznej i wiertarki do implantów. W przypadku użycia zewnętrznego wężyka irygacyjnego, ważne jest, aby wiedzieć, że sól fizjologiczna zostanie zanieczyszczona przy pierwszym włożeniu strzykawki w celu zassania soli fizjologicznej. Dostępne są dozowniki soli fizjologicznej, które zapewniają ciągłą irygację, nie zanieczyszczając soli fizjologicznej przy każdym jej wstrzyknięciu.

Czas przejść do pacjenta. Przed wejściem na salę niesterylny asystent zapewni pacjentowi obuwie chirurgiczne, fartuch i rękawice.

Pacjent powinien być już ubrany, gdy wejdzie na salę. Na sali pacjent otrzyma 0,12% płynu do płukania ust z chlorheksydyną do płukania przez okres 60 sekund. Następnie obszar okołoustny zostanie oczyszczony chlorheksydyną lub jodyną powidonową. W tym celu należy nałożyć roztwór na gazę i wykonać ruchy zewnętrzne, od warg do obszaru peryferyjnego.

Wprowadzić pacjenta w sterylne pole.

Zazwyczaj obłożenie chirurgiczne pacjenta wykonywane jest przy użyciu bawełnianych serwet chirurgicznych i klipsów do ręczników. Serwety są nakładane warstwowo, pozostawiając odsłonięty tylko obszar okołoustny. W tym celu należy nałożyć sterylną serwetę na zagłówek pacjenta, przeciągnąć ją na twarz i zamocować za pomocą klipsów.

Następnie należy dodać drugą sterylną serwetę, mocując ją na miejscu za pomocą klipsów po obu stronach, tak aby odsłonić tylko obszar okołoustny. Nie należy go już stosować po umieszczeniu serwet jednorazowego użytku. Dostępne są fenestrowane serwety z klejem, które mocno przylegają do miejsca, w którym będzie przeprowadzany zabieg.

Idealnym rozwiązaniem jest umieszczenie pierwszej serwety bez kleju i zamocowanie jej do drugiej samoprzylepnej serwety wyciętej w kształcie litery U na głowie pacjenta.

Dostępne są również serwety chirurgiczne z okienkiem, które mają przezroczystą folię na oczy. Niektórym pacjentom zapewnia to większy spokój.

Bardzo ważne jest, aby podczas operacji nie dotykać niczego, co nie jest pokryte sterylnym materiałem. Drzwi do sali muszą być zamknięte, aby uniemożliwić dostęp do niego personelowi niechirurgicznemu. Cały personel na sali musi mieć na sobie obuwie chirurgiczne, maskę i czepek.

Po zakończeniu operacji wszystkie zanieczyszczone serwety i fartuchy należy usunąć. Skalpele, gazy jedwabne i ostre materiały powinny zostać umieszczone w odpowiednich pojemnikach. Maska powinna być ostatnim elementem, który zostanie usunięty. W pierwszej kolejności należy odwiązać dolne wiązanie, a następnie górne. Odwrotne rozwiązanie spowoduje, że maska opadnie do tyłu, a zanieczyszczona część dotknie szyi.

Cały materiał musi zostać poddany gruntownemu procesowi dekontaminacji, mycia i sterylizacji. Pomieszczenie musi zostać przewentylowane, a następnie skrupulatnie oczyszczone; zarówno meble, jak i węże ssące. Bardzo ważne jest, aby cały protokół był jasny i zrozumiały, aby zapobiec zakażeniom krzyżowym na sali operacyjnej.

Bezpieczeństwo, jakość i sukces w chirurgii stomatologicznej: sterylne pole

Wszystkie te działania ułatwią właściwe i prawidłowe wykonanie zabiegu, nie dopuszczając do zanieczyszczenia stosowanych biomateriałów przed ich wprowadzeniem do organizmu, w przeciwnym razie doprowadziłoby to do ich usterki. Nie jest to jednak jedyny powód takich działań.

Takie postępowanie zapewnia również ochronę pacjenta przed ewentualnym skażeniem rany operacyjnej. Bakterie, które nie znajdują się w swoich normalnych warunkach w środowisku jamy ustnej, mogłyby zainfekować ranę operacyjną i spowodować poważne powikłania pooperacyjne, które mogą prowadzić do poważnych problemów.

Dzięki noszeniu odpowiedniego stroju chroniony jest nie tylko pacjent, ale również personel medyczny, a dzięki przykryciu większości powierzchni na sali chronimy każdego innego pacjenta, który będzie siedział na fotelu.

Stosowanie wodoodpornych, sterylnych fartuchów i serwet zwiększa poziom bezpieczeństwa i znacznie ułatwia pracę. Bawełniane fartuchy chirurgiczne wchłaniają wilgoć dzięki działaniu kapilarnemu i mogą przenosić bakterie z jednej strony sterylnego pola na drugą, co zagrażałoby bezpieczeństwu personelu.

Artykuł autorstwa dr Gema Maeso

Artykuł Pani Doktor Gema Maeso, specjalistka stomatologii zachowawczej i środowiskowej. European Board in Periodontics certified.

Categories

Top

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" then you are consenting to this. more information

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close